- Snel, jongens. - Ik snel al.
- Ik voel tocht. - We zijn zeker bij de Zee der Gaten.
Zullen we maar ergens de weg vragen ?
- Neem ons niet kwalijk. - Hoe komen we in Pepperland ?
- Moet je zien wat een stof. - Waar komt het vandaan ?
Een chemische fout, een soort averij. Het is een condiment: een specerij.
Hij heeft gelijk. Het is peper.
- Is daar iemand ? - Waar zijn we ?
- Ik zie er geen gat meer in. - Het lijkt wel gatenkaas.
- Hoeveel gaten zijn het, al met al ? - Zeker wel een duizendtal.
Zei Fred niet dat er voor de Groene Zee een Zee der Gaten was ?
We moeten vast door zo'n gat.
Ja, maar door welk ?
These, antithese en synthese
veroorzaken oorzakelijke oorzaken.
Jeremy, wat weet je van gaten ?
Er zitten geen gaten in m'n opvoeding.
Zelfs geen gat in de dag ?
- Geweldig. Wat nu ? - Ga empirisch te werk. Kijk.
- Er komt steeds meer zinnigs uit. - Hij gaat vooruit.
Kom, we gaan de Groene Zee zoeken.
Vanuit de Zee der Gaten naar de Groene Zee.
Hydrolaat, chrysodine hupsakee. Hier ergens is de Groene Zee.
Ik heb een gat in m'n hand.
- Waar is Jeremy ? - Hij was daar.
- Nu niet meer. - Hij is het zeegat uit.
Welnee. Hij is toch onze vriend ?
Booby, Jeremy, Hillary, waar ben je ?
- Pepperland. - Het is wel wat zoutig.
- En viezig. - En rustig.
- Eindelijk veilig. - Wat een avonturen.
Het doet me denken aan de avonturen van wijlen Odysseus.
Een oog in de appels.
Meneer de burgemeester, ik heb het gered. Ik ben weer terug.
- Wie is dat ? - Onze burgemeester.
Hij is gesmakt. Meneer de burgemeester, ontsmak uzelf.
Misschien knapt hij op van 'n liedje.
Goed, we gaan zingen.
Hoor ik muziek ?
Zie ik daar Jonge Fred ?
Jazeker, meneer de burgemeester.
Gezegend zij m'n metronoom.
- En, heb je hulp gehaald ? - Nou en of. Kijk maar.
Heilige pizzicato, Jonge Fred toch.
- Wat griezelig. Jullie gezichten... - We zijn best knap.
- Jullie lijken de echten wel. - We zijn de echten ook.
Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band.
Wat een naam. Dat kan niet veel wezen.
Jullie kunnen hen imiteren en de revolutie leiden.
Waar zijn jullie instrumenten ?
- In de Monsterlijke Zee. - De Zee der Monsters.
- We nemen wel andere instrumenten. - Dat zal niet gaan.
De Plurken hebben alles wat muziek maakt, in beslag genomen.
- Hebben ze dan zo'n hekel aan muziek ? - Door muziek krimpen ze.
Oké, jongens. Het is krimptijd in Pepperland.
- Hij lijkt op m'n leraar Engels. - Zachtjes schreeuwen.
- Wat nu ? - Meng je onder de gasten.
Pop pakken en wegwezen.
- Wat een enorme muziektent. - Daar bewaren ze de spullen.
- De kust is veilig. - Dit is onze kans.
- Hoe komen we daar ? - Een makkie.
Stelletje sukkels.
Het is hier niet erg licht, hé ?
- Niet zo hard. - Moet je zien.
- De uniformen. - Prachtige spullen.
- Dat staat vast mooi, nietwaar ? - Wel waar.
- En, hoe zie ik eruit ? - Te gek.
- En ik ? - Helaas. We zijn omsingeld.
Verdorie, zeg. Massa's Plurken.
- Ze komen hierheen. - Verstop je.
Zouden ze ons gehoord hebben ?
Wat zei je ? Goed idee.
- Kijk, ze liggen allemaal te slapen. - Zo zien ze er haast menselijk uit.
- Kom, wegwezen. - Op je tenen.
Op je tenen langs de Plurken.
Smeer 'm.
- Geen Plurk meer te zien. - Niet een schurk van een Plurk ?
- Geweldig. - Kijk, ontbijt.
Ik smacht naar een ontbijtje.
Pas op.
Voorwaarts, mars. Een, twee, drie, vier.
- Vijf. - Vijf ?
Mars.
- Drie. - Drie ?
- Twee. - Twee ?
- Een. - Een ?
Ben jij een Blauwe ?
- Je ziet er niet blauw uit. - Rennen.
Het is ons gelukt.
- Instrumenten in de aanslag. - Ik tel tot zes.
- Hou het maar bij drie. - Goed dan. Ik tel tot drie.
- De heuvels zijn vol... - Van het geluid van muziek.
Wiens schuld is dit ?
Rimski-Korsakov ?
Guy Lombardo ?
M'n beste vriend,
laten we niet vergeten
dat de hemel blauw is.
En morgen is de wereld dat ook.
Haal...
m'n Blauwe Handschoen.
Wie ?
Daar ben je,
m'n kleine handschoentje-poentje.
Gaat heen
en vernietigt gene parvenu's.
Verniel ze. Vernietig ze. Verpieter ze.
Laat ze blauw zien van ellende.
Uwe Blauwheid, neem wat smerig medicijn.
De Handschoen.
Handschoen ?
Wat een slimmerik.
Mondje open. Het doet geen pijn. Wat heb jij een grote mond.
Simpel. Alles wat je nodig hebt, is .
Ga weg, Handschoen, lieve Handschoen.
Je haalt me de woorden uit de mond, John.
Wacht. Let op.
Het is maar hoe je het ziet.
Wat een gekke plek voor een viskom.
- Hier kan alles. - Het is geen viskom.
- Een bol. - Van blauw glas.
Komt zeker uit Kentucky.
- Er zit iets in. - Vier kerels.
- Ik snap er geen bal van. - Dat zijn wij.
- Wij zijn hier. - Sgt. Pepper's...
- Lonely... - Hearts Club Band.
De gelijkenis is treffend.
Mag ik even ? Hierop is de theorie van Einstein van toepassing.
Die mensen zijn verlengstukken van onszelf,
bevroren in tijd en ruimte, volgens de relativiteitstheorie.
Die komt hierop neer. Neem twee eieren,
kluts ze en doe er naar smaak peper en zout op.
- Hoe krijgen we ze eruit ? - Maak het glas kapot.
- Het is Beatle-proof. - Welnee.
- Heb je je drumsticks bij je ? - Nee, helaas.
- Kijk eens in je zak. - Ik heb een gat in m'n zak.
- Ik vraag me af... - Het lukt nog steeds.
- We nemen alles terug. - Je bent een waar genie.
Ik weet het, ik weet het.
- Het is net tv. - Net kristal.
Hallo, broer.
Kijk eens aan.
- Als twee druppels water. - Hoe bestaat het.
- Jij bent een verlengstuk van mij. - Ik ben je alter ego.
Dan ben ik de ego.
Fijn dat je er bent, want er is oorlog.
De broeders trekken ten strijde.
- Zullen we heen gaan ? - Ik wil niet heengaan.
Beatles, ten strijde. Aanvallen.
We zijn omsingeld door Toto.
- Jeremy, ben jij dat ? - Ben ik het ?
Vraag maar aan hen, want ach, ze namen m'n papieren in beslag.
Genoeg, Jeremy.
- De hele wereld wordt aangevallen. - Wat wou je dan ? Een kloppartij ?
Bewaker. Blauw Plurkie.
Links naar de neus en rechts omhoog, naar de wenkbrauw en het oog.
Kom mee, Ringo.
Terug, terug.
Nog een keer, lieve Plurken.
Jullie gaan de verkeerde kant op. Achteruit.
M'n koninkrijk voor een paard.
Ik denk dat ik hem aan stukjes scheur.
Ik denk dat ik een blauwburger van 'm maak.
Het maakt me niet uit wat je denkt.
O, nee ? Dat zullen we dan nog wel eens zien.
Je kunt wel zien dat hij baalt. Snel, voor hij me vermaalt.
In zachte grond daar groeit altoos
verhef je dan, verhef je dan, m'n roos.
Een rozige neus ?
- Smeek je laatste bede. - Vrede, vrede.
Vervang al wat duister is.
Verander de doem in een bloem
zodat er weer luister is.
Zodra ik die Nergensman zag, wist ik dat hij iemand was.
Je hebt gelijk. Hallo, blauwen. Komen jullie erbij ?
Laat je hoofd niet zo hangen en kom erbij. Wat vind je ervan ?
- Max ? - Uwe Blauwheid.
- Ik bedoel, uwe Nieuwheid. - Er is geen blauwe wereld meer.
- Waar moeten we heen ? - Naar Argentinie ?
Komen jullie ? Nou ?
Zullen we dat doen ?
Ja, uwe Nieuwheid.
Ja, de wereld is prachtig.
De wereld is allemachtig prachtig.
De mensen zijn vrienden, verdriet is er niet...
... dus doe mee met de anderen, wees blij en geniet.
Ja, we gaan naar ze toe.
Ik durf het nu toe te geven. M'n neef is de blauwe vogel van het geluk.
- Lekker wijsje. - Het zit in m'n hoofd.
- Dans het eruit. - We doen niet anders.
- Geweldig feest. - We hebben leuke souvenirs. De motor.
- Een beetje liefde. - Ik heb een gat in m'n zak.
- Een heel gat ? - Een half. Jeremy heeft de rest.
- Wat moet ie met een half gat ? - Beter dat, dan een gat in z'n hoofd.
- Moet je John zien. - Zie je Blauwe Plurken ?
Er komen nieuwe, blauwere Plurken aan. Er is maar een remedie.
- Wat dan ? - Zingen.
Nederlandse ondertiteling bewerkt door : Nutcrackerwww.ondertitels.nl